در يك كندو ملكه، زنبورهاي نر و كارگر در كنار هم زندگي مي‌كنند و هر كدام وظايف متفاوتي را در كندو برعهده دارند.

ملكه كه مادر تمام زنبور‌هاي كندو است، مهم‌ترين وظيفه‌اش تخم‌گذاري است. خرطوم ملكه توانايي جمع‌آوري شهد گل‌ها را ندارد و به طور طبيعي بيش از پنج سال مي‌تواند زندگي كند.

زنبور نر كه معمولا وظيفه‌اش بارور كردن ملكه است، به علت نداشتن نيش، توانايي جمع‌آوري شهد و گرده را ندارد و تنها 24 روز زنده مي‌ماند.

زنبور‌هاي كارگر كه همگي ماده هستند، بيشترين جمعيت كندو را تشكيل مي‌دهند و كار آنها جمع‌آوري شهد و گرده گل‌ها و در نهايت توليد عسل است.

در اين ميان بايد گفت تمام زنبور‌هايي كه در يك كندو زندگي مي‌كنند توانايي نيش زدن را ندارند و تنها زنبور‌هاي كارگر هستند كه نيش مي‌زنند و پس از نيش‌زدن مي‌ميرند.

مرگ اين زنبور‌ها بعد از نيش‌زدن به دليل نوع نيش آنهاست. نيش زنبور‌هاي كارگر خاردار است، به اين معني كه پس از نيش زدن و ورود زهر به بدن موجوداتي كه ساختار گوشتي دارند، نيش درمحل گزش گير مي‌كند و زنبور تمام تلاش خود را براي بيرون آوردن نيش خود مي‌كند كه اين تلاش با پاره شدن شكم، در نهايت منجر به مرگ زنبور پس از چند دقيقه بعد از گزش مي‌شود.

اين درحالي است كه ملكه و ساير زنبورهاي كندو به علت داشتن نيش بسيار نرم و انعطاف‌پذير پس از نيش زدن نمي‌ميرند و اين ويژگي، اين قابليت را به اين زنبورها مي‌دهد تا بصورت پياپي از نيش خود استفاده كنند، بدون آن كه نيش آنها در محل مورد گزش گير كند.

نكته قابل ذكر اين‌كه علت قرمزي و سوزش در محل گزيدگي مربوط به اسيد فرميك موجود در زهر زنبور است كه اين اسيد در گياه گزنه نيز وجود دارد.